روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است
آری افطار رطب در رمضان مستحب است

روز ماه رمضان زلف میفشان که فقیه
میخورد روزه خود را به گمانش که شب است

زیر لب وقت نوشتن همه کس نقطه نهند
وین عجب نقطه خال تو که بالای لب است

یا رب این نقطه لب را که به بالا بنهاد
نقطه هر جا غلط افتاد مکیدن ادب است

شحنه اندر عقب است و من از آن می ترسم
که لب لعل تو آلوده به ماء العنب است

شاطر عباس قمی (صبوحی)

نوشته شده توسط جواد در چهارشنبه 11 شهریور1388 |